Kurtarıcı beklemek, kaderciliÄŸin bir özelliÄŸidir. Ancak, kaderci de olsa, farkından olmadan kendi kurtarıcısını kendi içersinde çıkarmıştır sürekli.

Ä°nsanlık tarihi, kahraman ve kahramanlık destanlarıyla doludur, Spartaküs Kawa gibi ve insanlık, altınçaÄŸ mücadelesi tohumlarının yer küremize yayıldığı dönemden sonradır ki, kendi kurtuluÅŸlarının ancak ve ancak kendi ellerinde olduÄŸunu öÄŸrenmiÅŸtir. Pratik süreçlerle birlikte... Halklar bu kez de eÅŸyanın doÄŸası gereÄŸi kendi öncü güçlerini, onları “altınçaÄŸa” götürecek örgütlü müfrezelerini oluÅŸturmuÅŸlardır.

Son dönemlerde, ülke ekonomisinde, çok hızlı deÄŸiÅŸimler yaÅŸanıyor, yaÅŸanmakta. Bu deÄŸiÅŸimleri takip etmek, deÄŸerlendirmek ve karşı politikalar üretmek devrimcilerin ve özelikle komünistlerin önünde bulunulan zorunlu bir görevdir. Ki özelikle dönemin yoÄŸun çeliÅŸkileri, görevi hem karmaşıklaÅŸtırmakta ve hem de daha deÄŸerli kılmaktadır.

CoÅŸkular ve sevinçler, heyecanlar ve umutlar ve bütün satır aralarına gizlenmiÅŸ ihtilal oyunları, azdırılan ateÅŸin kızgınlığında aydınlanır.

            Kol kola girilir fabrika önlerinde, omuz başına bir inançlı omuz yaslanır;  yollar çatlar ayak seslerinden, partizan gülü açar, dünya aydınlanır.

            Toprak, kızıla doÄŸru döner bozkırlarda. Ekinler, kurtarılmış hasat günlerinin bereketiyle bütün bir ömrü sorgular. Çar’lar saltanatı, modern zamanın en üst boyuttaki parti kurumunun o akıllara durgunluk veren örgütleniÅŸi ile yerle bir edilir.

Ä°nsanlık tarihi kan ve gözyaşı tarihidir, böylesine kan ve gözyaşı ile dolu bir dünyada kimse masum ve temiz deÄŸildir, çünkü üzerinde yaÅŸamış olduÄŸumuz dünyada bireycilik, egoistçilik hâkim hale gelmiÅŸtir. Birileri kendi çıkarı için insanlığa sırtını çevirmiÅŸ, birileri üç maymunu oynamış, birileri de hep basit hesaplar uÄŸruna birilerine dalkavukluk yapmıştır. Bu tarihte hep böyle olmuÅŸtur.                                                                                                                           Gelecek diye bir kaygısı olanlar, geçmiÅŸte yaÅŸanan acı olaylardan hep ders çıkarırlar, ders çıkarırlar ki gelecekte aynı hataları bir daha tekrarlamasınlar. GeçmiÅŸte yaÅŸananları saÄŸlıklı deÄŸerlendirmeden geleceÄŸe saÄŸlıklı adım atamasınız. KuÅŸkusuz ki geçmiÅŸe dair hatalar ve doÄŸrular ortaya serilirken ne hatalar abartılmalı, ne de doÄŸrular.

Bir yılı daha geride bıraktık. Diyalektik; her zaman olduÄŸu gibi yine hükmünü sürdürdü. Acı ve sevinci, baÅŸarı ve baÅŸarısızlığı iç içe yaÅŸadık. Yeni bir yıla girerken 2012’de Türkiye halklarını acı ama gerçek daha zor günler beklemektedir. Özellikle süreç bugün halka örgütlü olmayı emrediyor. Hedefe kilitlenmek istiyorsan, deÄŸiÅŸime ve deÄŸiÅŸtirmeye talipsen örgütlü bir toplum  olmak zorundasınız. Yani taşın altına elinizi koymalısınız ‘bende varım’ diyebilmelisiniz.